Şubat 12, 2008 - duanın gücü...

YÜZÜNDEKİ ÇÖKMÜŞ ifadeyle bakkal dükkanından içeriye doğru yürüdü. Kılık

kıyafetinden fakir olduğu çok kolay anlaşılıyordu kadının. Bakkalın

sahibine mahcup bir şekilde yanaşarak veresiye birkaç şey alıp alamayacağını

sordu. Yumuşakça kocasının hasta olup çalışamadığını, yedi çocukları olduğunu

ve yiyeceğe ihtiyaçları olduklarını anlattı adama. Bakkalın sahibi ,

kadına küçümseyici bir bakış attı ve dükkanından hemen ayrılmasını istedi.

Kadın mahçup ve düşünceli olarak: “Lütfen , size parayı en kısa zamanda

ödeyeceğim” dedi. Bakkalsa kadına veresiye olarak birşey veremeyeceğini

söyledi yeniden. Bu arada, kasanın yanındaki bir müşteri konuşulanlara kulak

misafiri olmuştu. Adam bakkala yaklaşarak kadının aldıklarının parasını

ödeyeceğini söyledi yavaşça.

Bakkal isteksiz bir şekilde kadına sordu.

“Elinde alacaklarının listesi var mı?”

Kadın “Evet, ” diye cevapladı.

“Pekala, listeni şurdaki teraziye koy, listen ne kadar ağır gelirse ben de sana o

kadar mal vereceğim.” dedi gülerek.

Kadın kafasını eğip bir an duraksadı, daha sonra cüzdanına uzanıp bir kağıt

parçası çıkardı ve üzerine birşeyler karaladı. Sonra kafası yine eğik bir

vaziyette kağıdı terazinin bir kesesine bıraktı. Terazinin kesesi hızlıca masaya

değene kadar aşağı indi. Bakkal ve müşteri gözlerine inanamıyorlardı. Bakkal

sahibi gözleri teraziye dikilmiş kalmıştı. Yavaşça müşteriye döndü “Buna

inanamıyorum!”

Müşteri gülümsedi ve bakkal terazinin diğer kesesine yiyecekleri doldurmaya

başladı. Ancak ne kadar doldursa da terazi dengelenmiyordu, en sonunda

terazi daha fazla eşya alamayacak kadar doldu. Bakkal son derece hoşnutsuz

bir şekilde ve hayret içerisinde kalakalmıştı.

Sonunda, terazideki kağıdı aldı merakla ve üstündeki yazıyı büyük bir

şaşkınlıkla okudu. Elindeki bir liste değildi ve üzerinde şöyle yazıyordu: “Allah’

ım, sen ihtiyaçlarımı bilen ve karşılayacak olansın. Bunu sana havale

ediyorum.”

Bakkal terazideki yiyecekleri kadına uzattı ve sessizliğe büründü.

Kadın diğer müşteriye teşekkür etti ve bakkalın uzattıklarını alarak dükkandan

ayrıldı.

Müşteri bakkala yiyeceklerin karşılığı olan parayı uzattı ve “Her kuruşuna

değdi.” dedi.

Bu olaydan kısa bir süre sonra sonra bakkal terazinin ortadan kırılmış olduğunu

farketti hayretle. Duanın gücünü anlamıştı artık...

alıntı