Ekim 28, 2007 - İNSAN VE ZAMAN

O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.

İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir

daha hiç

olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.

Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.

Bir parçasına dün dedi, diğer parcasına bugün, öteki parçasına

da yarın.

Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düsünüp

pişman

oldu, yarını düşünüp telaşlandı;

ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup

batıncaya

kadar yaşadı.

Farkında olmadan rezil etti bu gününü. Oysa yarın, bugüne dün

diyor,

dünde bu gün için yarın diyordu.

Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne

yapıştı. Bu

günü eline yüzüne bulaştırdı.

Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün

pişmanlığını da hep bugün yaşadı;

ama bugünü hiç yaşayamadı.

Ne yarın ne de dün!