Kasım 30, 2007 - ölüm ötesi aşk...

Bir olurdu yakın ırak

Kemiğimi yapsa tarak

Yar zülfünün tellerine

Şu son iki dizeyi bir an durup gözlerinizi yumarak düşünün. Şöyle bir manzara göreceksiniz: Bir âşık var. Sevgilinin hasretiyle aşk şehidi olmak üzere. Ve içinden şöyle geçiriyor: 'Keşke ben öldükten sonra kemiğimden bir tarak yapsalar da onu sevgiliye sunsalar. Böylece hasretiyle can verdiğim zülfün tellerine dokunabilir, kokusunu alabilirim.'

'Dest-bûsı ârzûsuyla ölürsem dostlar

Kuze eylen toprağım sunun anınla yare su '

'Dostlarım!.. Eğer sevgilinin elini öpme arzusuyla, o ele hasret çeke çeke ölecek olursam; mezarımın toprağından bir kase yapıp onunla sevgilime su ikram edin!..'

Öldükte bu ben hasteyi eşk ile yusunlar Cânâne güzar ettiği yollarda kosunlar

Umudum o ki, öldüğüm vakit beni gözyaşları ile yıkasınlar ve mezarımı sevgilinin gelip geçtiği yollar üzerine yapsınlar (ta ki öldükten sonra da onun kokusunu alabileyim, onu görüp hasret giderebileyim)